Szukaj

Czego o kolce uczą nas plemiona koczujące?


Po pierwsze każde dziecko jest inne - różni się temperamentem i to już od noworodka. Dlatego porównywanie zachowania dwojga dzieci w tej samej sytuacji nie ma większego sensu. Wspólnym mianownikiem na pewno będzie fakt, że czuła troskliwa opieka z dużą ilością przytulania jest dobra dla każdego dziecka niezależnie od charakteru.

Generalnie zauważono, że maluchy uspokajają się podczas jedzenia (Shaw 2007), kontaktu skóra do skóry ( Gray i wsp. 2000), oraz przy delikatnym dotyku z inną formą kontaktu - rozmową czy kontaktem wzrokowym (White - Trout 2009).

Dowiedziono, że dobrym środowiskiem dla dziecięcego rozwoju jest, gdy są często karmione, noszone i przytulane przez rodziców, rodzeństwo, dziadków niemal przez cały dzień (Konner 2005).

Nie wiem jak w waszych środowiskach, ale z moich obserwacji wynika, że u nas - w sensie w naszej kulturze - nie jest to jakoś super popularne. Maluszka zaczęłam troszkę nosić na spacerach, ponieważ nie chciała za żadne skarby leżeć w gondoli - z której nic nie było widać. Wówczas zainteresowałam się chustami i całym tematem noszenia.

W wielu społecznościach matki zabierają dziecko do pracy np w polu czy na plantacji - i są one wtedy w chustach. Taka chusta daje możliwość w miarę swobodnego karmienia piersią w ustronnym miejscu. A maluszek jest cały czas przytulany. Udowodniono, że noszenie zwiększa ilość połączeń pomiędzy komórkami nerwowymi mózgu. Ponadto poznaje w bezpiecznych, spokojnych warunkach więcej perspektyw z których spogląda, co pozwala lepiej poznać świat.

Więcej o chustonoszeniu - o tym czy jest zdrowa dla maluszka oraz zasady umieszczania maluszka w zależności od wieku znajdziecie TUTAJ

Wśród współczesnych plemion koczowniczych, które nadal stosują taki właśnie, tradycyjny model opieki nad dzieckiem, dzikie ataki płaczu, szlochania dziecka nie występują lub są ogromną rzadkością (Fouts 2004).

Na podstawie przeprowadzonego eksperymentu dowiedziono, że również "zachodnie" dzieci płaczą o wiele mniej, gdy rodzice więcej je noszą w porównaniu z dziećmi z grupy kontrolnej (Hunziker i Barr 1986).

Oczywiście nawet często karmione i noszone dziecko może czasem zapłakać.

Noszenie bobasa ma niewymierne korzyści, ale nie jest lekarstwem na całe zło

Dzieci noszone są mniej zestresowane, ale są też inne korzyści.

Badania wykazały, że również rodzice dzieci noszonych w chuście lub nosidełku przy ciele rodzica są spokojniejsi i bardziej zrelaksowani, niż rodzice noszący dziecko w tzw. Krzesełkach, leżaczkach dla dzieci (Anisfeld 1990).

Praktyka kliniczna oraz doświadczenie także wskazuje, że noszenie ze sobą bobasa poprawia nastrój i polepsza dobrostan dzieci często marudzących i wymagających więcej uwagi (Sears, Sears 1990). Pamiętajmy jednak, że nie jest to panaceum na całe zło.

Badania eksperymentalne sugerują, że wydłużenie czasu noszenia nie zmniejsza objawów u dzieci z tzw. bólami kolkowymi czy z napadami spazmatycznego płaczu (Barr 1991; St. James Robert 1995).

W innym badaniu St. James z 2006 roku określono trzy grupy rodziców:

  1. Rodzice żyjący w Londynie

  2. Rodzice żyjący w Kopenhadze

  3. Rodzice planujący model opieki nad dzieckiem - tzw. "bliskiego kontaktu": noszenie bobasa ze sobą przez 80% czasu pomiędzy godz. 8, a 20, szybka reakcja na płacz i marudzenie, częste karmienie piersią. Większość, choć nie wszyscy stosowali tzw. Łóżko rodzinne.

Rodzice ze wszystkich grup utrzymywali swoje rytuały i wypełniali kolejne kwestionariusze w czasie.

Na temat korzyści z noszenia dzieci i ich podłoża naukowego polecam film do artykułu naukowego (źródło poniżej) - jednak jest to dla dla osób anglojęzycznych, ale język nie jest skomplikowany także polecam:

Filmik ten pochodzi z pewnego badania naukowego dotyczącego noszenia dzieci u ludzi i myszy - "Infant Calming Responses during Maternal Carrying in Humans and Mice" - do przeczytania dla osób anglojęzycznych - TUTAJ.

Jakie były wyniki?

Otóż rodzice londyńscy spędzali najmniej czasu z dzieckiem - chodzi tu o fizyczny kontakt - bo aż o 50% mniej czasu niż rodzice praktykujący tzw model "bliskiego kontaktu". Również dzieci londyńskie płakały najwięcej. Inaczej wyglądała sytuacja w grupie dzieci, które doświadczały kolek - tutaj nie było wyraźnych odchyleń pomiędzy grupami badanych dzieci (St. James-Roberts 2006).

Pozostaje pytanie - dlaczego ataki niepohamowanego płaczu są taką rzadkością wśród współczesnych plemion koczujących?

Tego raczej nikt na 100% nie wie, jednak coś musi w tym być, skoro to właśnie w tych plemionach koczujących najwięcej nosi się dzieci. Niemalże nie stwierdza się też w tych społeczeństwach kolek u dzieci.

Sen

Niektórzy badacze spekulują, że kolki są związane z niedojrzałym układem snu i czuwania. Dzieci te prawdopodobnie produkują mniej melatoniny popołudniu i wieczorem i dlatego są niepotrzebnie nadaktywne, mają problemy ze snem i mogą odczuwać ból brzuszków, ponieważ melatonina tłumi ewentualne dolegliwości (Jenni 2004) (Wiessbluth i Weissbluth 1992).

Jeśli któraś z tych teorii jest prawdziwa, wówczas znaczy to, że plemiona lepiej harmonizują życie dziecka z codziennym rytmem życia. Poprzez ekspozycję na światło dzienne i ograniczenie dodatkowego światła w nocy, dziecko wykształca zdrowe, dojrzałe wzorce wytwarzania melatoniny.

Karmienie

Kobiety plemienne karmią bardzo często maluchy - nawet do 4 razy w ciągu godziny - przez co posiłki są małe, ale zapobiega to np.. przed refluksem żołądkowo- jelitowym (Konner 2005).

Dieta

Społeczności plemienne mają zupełnie inną dietę niż nasze miejskie. Stąd wiarygodną jest teza, że kolki są związane z dietą. W plemionach nie spożywa się np.. Zupełnie mleka krowiego, a to właśnie nietolerancja na białka mleka krowiego może wywoływać napady płaczu u dziecka.

Wsparcie rodzicielskie

Większość badań na temat kolki niemowlęcej obejmuje społeczności zachodnie, gdzie rodzice - najczęściej matka - często pozostają na długie godziny - w izolacji społecznej wraz ze swoimi dziećmi. Może to powodować rozdrażnienie, złość czy depresję u rodzica co pogłębia i pogarsza objawy kolki. W plemionach natomiast rodzice nigdy nie są sami ze swoimi dziećmi, mają towarzystwo nie tylko dorosłych, ale i dzieci, mają też większą pomoc przy opiece nad dziećmi (Fouts 2004).

Genetyka

Jeśli kolka ma podłoże genetyczne, zatem dlaczego nie ma jej w plemionach? Otóż to tłumaczyłyby teorie mówiące o długoczasowej izolacji genetycznej plemion koczowniczych (Verdu 2009) ze względu na tryb życia i kulturę.

Jednak jeśli uważasz, że Twoje dziecko ciągle płacze - nie czekaj - idź do pediatry - a jeśli będzie trzeba do jeszcze jednego, aż będzie lepiej. Jeśli dziecko płacze to zawsze jest jakiś powód - przecież nigdy nie robi nam na złość. Spróbujmy wczuć się w sytuację bobaska i pomóc najlepiej jak umiemy.

Źródła:

Anisfeld E, Casper V, Nozyce M, and Cunningham N. 1990. Does infant carrying promote attachment? An experimental study of the effects of increased physical contact on the development of attachment. Child Dev. 61(5):1617-27.

Barr RG, Konner M, Bakeman R and Adamson L. 1991. Crying in !Kung San infants: A test of the cultural specificity hypothesis. Developmental Medicine and Child Neurology 33: 601-610.

Bell SM and Ainsworth MDS. 1972. Infant crying and maternal responsiveness. Child Development 43: 1171-1190.

Byrne J and Horowitz F. 1981. Rocking as a Soothing Intervention: The Influence of Direction and Type of Movement. Infant Behavior and Development 4: 207-218.

Christensson K, Cabrera T, Christensson E, Uvnas-Moberg K and Winberg J. 1995. Separation distress call in the human neonate in the absence of maternal body contact. Acta Paediatrica 84: 468-473.

Corbeil M, Trehub SE, and Peretz I. 2015. Singing Delays the Onset of Infant Distress. Infancy. Epub ahead of print. DOI: 10.1111/infa.12114

Esposito G, Yoshiaa S, Ohnishi R, Tsuneoka Y, del Carmen Rostagno M, et al. 2013. Infant Calming Responses during Maternal

Carrying in Humans and Mice. Current Biology epub ahead of print 10.1016/j.cub.2013.03.041.

Fouts HN, Lamb ME, and Hewlett BS. 2004. Infant crying in hunter-gatherer cultures. Behavioral and Brain Sciences 27(4): 462-463.

Gray L, Watt L, Blass EM. 2000. Skin-to-skin contact is analgesic in healthy newborns. Pediatrics 105(1).

Hunziker UA and Barr RG. 1986. Increased carrying reduces infant crying: a randomized controlled trial. Pediatrics. 77(5):641-8.

Kraemer GW, Moore CF, Newman TK, Barr CS, and Schneider ML. 2008. Moderate level fetal alcohol exposure and serotonin transporter gene promoter polymorphism affect neonatal temperament and limbic-hypothalamic-pituitary-adrenal axis regulation in monkeys. Biol Psychiatry. ;63(3):317-24.

Jenni OG. 2004. Sleep-wake processes play a key role in early infant crying. Behavioral and Brain Sciences 27(4): 464-465.

Konner M. 2005. Hunter-gatherer infancy and childhood: The !Kung and others. In: Hunter-gatherer childhoods: Evolutionary, developmental and cultural perpectives. BS Hewlett and ME Lamb (eds). New Brunswick: Transaction Publishers.

Mennella J. 2007. Breastfeeding and smoking: Short-term effects on infant feeding and sleep. Pediatrics 120 (3):497-502.

Reijneveld SA, Lanting CI, Crone MR, and Van Wouwe JP. 2005. Exposure to tobacco smoke and infant crying. Acta Paediatr. 94(2):217-21. St James-Roberts I, Alvarez M, Csipke E, Abramsky T, Goodwin J, and Sorgenfrei E. 2006. Infant crying and sleeping in London, Copenhagen and when parents adopt a "proximal" form of care. Pediatrics. 117(6):e1146-55.

St James-Roberts I, Hurry J, Bowyer J, and Barr RG. 1995. Supplementary carrying compared with advice to increase responsive parenting as interventions to prevent persistent infant crying. Pediatrics. 95(3):381-8.

Shah PS, Aliwalas L, and Shah V. 2007. Breastfeeding or breast milk to alleviate procedural pain in neonates: a systematic review. Breastfeeding medicine 2:74-82.

Shenassa E and Brown M-J. 2004. Maternal smoking and infantile gastrointestinal dysregulation: The case of colic. Pediatrics 114(4): 497-505.

Spencer JA, Moran DJ, Lee A, and Talbert D. 1990. White noise and sleep induction.Arch Dis Child. 65(1):135-7.

Tishkoff SA and Verrelli BC. 2003. Patterns of human genetic diversity: Implications for Human Evolutionary History and Disease. Annual Review of Genomics and Human Genetics 4: 293-340.

van Sleuwen BE, L'hoir MP, Engelberts AC, Busschers WB, Westers P, Blom MA, Schulpen TW, and Kuis W. 2007 Comparison of behavior modification with and without swaddling as interventions for excessive crying. J Pediatr. 149(4):512-7.

Verdu P, Austerlitz F, Estoup A, et al. 2009. Origins and Genetic Diversity of Pygmy Hunter-Gatherers from Western Central Africa Current Biology, 19 (4), 312-318

Weissbluth L and Weissbluth M. 1992. Infant colic: the effect of serotonin and melatonin circadian rhythms on the intestinal smooth muscle. Med Hypotheses. 39(2):164-7.

White-Traut RC, Schwertz D, McFarlin B, and Kogan J. 2009. Salivary cortisol and behavioral state responses of healthy newborn infants to tactile-only and multisensory interventions. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs. 38(1):22-34.

Yazdani M, Ide K, Asadifar M, Gottschalk S, Joseph F Jr, and Nakamoto T. 2004. Effects of caffeine on the saturated and monounsaturated Fatty acids of the newborn rat cerebellum. Ann Nutr Metab. 48(2):79-83.

Zink M, Araç G, Frank ST, Gass P, Gebicke-Härter PJ, and Spanagel R. 2009. Perinatal exposure to alcohol reduces the expression of complexins I and II. Neurotoxicol Teratol. 31(6):400-5.

Infant Calming Responses during Maternal Carrying in Humans and Mice

Gianluca Esposito9, Kumi O. Kuroda

#kolka #zachowanie #bólbrzucha #noszenie #noszeniedziecka

Pobierz bezpłatny mini e-Book

"Ćwiczenia z myślenia"

Wszelkie prawa zastrzeżone na rzecz Elżbiety Szymańskiej @2016-2020

Sprzedawca:

Indywidualna praktyka lekarska Elżbieta Szymańska

ul. Rejtana 10/14

Bydgoszcz 85-001

NIP 8882743692